Een baby op komst, en nu?

De eerste weken na mijn (uiteindelijk) positieve test, ging mijn hoofd nog talloze keren per dag van ongeloof naar ongelooflijk zwanger. Ik voelde het ene moment niets, om het volgende moment twintig kwaaltjes tegelijk te ervaren. Maar naast de fysieke kwaaltjes, kwamen ook al gauw de ‘en nu’ vragen.

Doorgaan met het lezen van “Een baby op komst, en nu?”

Oh baby: de tweede ronde

De afgelopen tijd hadden mijn lief en ik met regelmaat gesprekken over een mogelijk tweede kindje. Mijn wens voor een groot gezin was er altijd en ook zijn voorkeur voor een gezin met meer dan één kind was niets nieuws. Na de pittige start met Annabel, en de realisatie dat we het eigenlijk best lekker voor elkaar hadden zoals het was, kwam bij beiden even de vraag of dat we dit nog een keer konden (en wilden) terwijl er al een klein humpie rondliep.

Doorgaan met het lezen van “Oh baby: de tweede ronde”

Ticket to the tropics

Gedurende de zwangerschap werd ik keer op keer verrast met hilarische en gevatte opmerkingen van de meest uiteenlopende mensen. Zowel gevraagd als ongevraagd. Van de ‘hahaha-wat-een-originele grap-die-heb-ik-echt-nog-nooit-gehoord’ dijenkletser “weet je zeker dat het er geen twee zijn”, tot de al even hilarische “er is er nog nooit één blijven zitten”. Zwangerschap haalt schijnbaar de komediant in mensen naar boven.

Doorgaan met het lezen van “Ticket to the tropics”

Supermarkt blues

Sinds we weer in Barendrecht wonen, is een bezoekje aan de MCD vanuit mijn werk bijna vaste prik. Er is altijd wel een vergeten boodschap of een plotselinge, onbedwingbare behoefte aan zoete popcorn of Bugles met heksenkaas. De afgelopen vijf weken was ik vanwege de verbouwing van de MCD aangewezen op de Jumbo voor dergelijke boodschappen, maar sinds vandaag is de MCD weer open. Officieel heet de winkel nu Boon’s Markt, maar iedereen die een half jaar of langer aan de goede kant van Barendrecht woont of heeft gewoond, noemt het de komende tien jaar gewoon nog de MCD. Of, zoals vriendjelief altijd zegt, de MC/DC.
Doorgaan met het lezen van “Supermarkt blues”

Lief klein meisje

Vandaag draag ik je 159 dagen bij me. Of eigenlijk 145, maar dat is schijnbaar hoe een zwangerschap werkt. Ik leer zo veel, over hoe een het allemaal hoort en werkt. Ik had geen idee hoe het zou zijn. Ik heb erover gedroomd, gefantaseerd en er zo hard om gewenst. Maar ik wist het niet. Ik had geen idee dat m’n hele leven over jou zou gaan. Nu al. Al m’n gesprekken, m’n Google zoekopdrachten, m’n social media berichten en al m’n gedachten. Ik wist niet dat kleding of schoenen kopen voor mezelf in het niet zou vallen, bij kleine rompertjes en stoere schoentjes.
Doorgaan met het lezen van “Lief klein meisje”