Tien, negen, acht, stop de tijd.

Zo tegen het einde van het jaar (wat altijd verraderlijk snel nadert, als het eenmaal november is) verander ik altijd in een emotionele muts. Dat heb ik al van jongs af aan en eigenlijk is dat met de jaren alleen maar erger geworden. Traditionele dingen als All you need is love en de Top2000 zetten die emotie nog een beetje kracht bij. Het zijn stuk voor stuk voorbereidingen op de naderende jaarwisseling. Die ik doorgaans in tranen beleef, als om klokslag 00:00 het Happy New Year van Abba op krakend vinyl door de ruimte galmt.

Doorgaan met het lezen van “Tien, negen, acht, stop de tijd.”

Supermarkt blues

Sinds we weer in Barendrecht wonen, is een bezoekje aan de MCD vanuit mijn werk bijna vaste prik. Er is altijd wel een vergeten boodschap of een plotselinge, onbedwingbare behoefte aan zoete popcorn of Bugles met heksenkaas. De afgelopen vijf weken was ik vanwege de verbouwing van de MCD aangewezen op de Jumbo voor dergelijke boodschappen, maar sinds vandaag is de MCD weer open. Officieel heet de winkel nu Boon’s Markt, maar iedereen die een half jaar of langer aan de goede kant van Barendrecht woont of heeft gewoond, noemt het de komende tien jaar gewoon nog de MCD. Of, zoals vriendjelief altijd zegt, de MC/DC.
Doorgaan met het lezen van “Supermarkt blues”