Noodalarm geboortezorg

Als je zwanger bent, komt op een zeker moment in die zwangerschap van iemand in de buurt (je moeder, je verloskundige, een nieuwsgierige buurvrouw) de vraag waar je wilt bevallen. Een vraag die in sommige landen op opgetrokken wenkbrauwen kan rekenen, maar waar in Nederland geen mens van opkijkt (tenzij het antwoord ‘op een festival’ is, wellicht).

Lees verder “Noodalarm geboortezorg”

Team no sleep strikes again

In de aanloop naar de geboorte van Charlie, was er maar één ding waar ik als een berg tegenop zag. Het slapen. Het duurde bij Annabel zestien maanden voor zij ontdekte dat slapen best een relaxte bezigheid is, ook voor langer dan drie of vier uur aan een stuk. Tijdens een goede nacht werd ze twee keer wakker, in een slechte zagen we elkaar elk uur. We spraken nog hoopvol naar elkaar uit dat het een tweede keer toch vast niet weer zo pittig zou worden.

Lees verder “Team no sleep strikes again”

Nog 151 nachtjes slapen

Het is inmiddels bijna een jaar geleden dat we onze zoektocht naar de perfecte basisschool voor Annabel startten. Aanvankelijk waren er drie scholen in de race, maar al gauw na het bezoeken ervan konden we er eentje elimineren. Omdat het lijstje met voors- en tegens bij de overgebleven scholen zo dichtbij elkaar lag en het gevoel bij beide hartstikke goed was, gaven we onszelf een aantal maanden de tijd om de juiste keuze te maken. Maar mijn besluiteloosheid vierde hoogtij en ik nam én herzag zo’n beetje dagelijks mijn beslissing, dus besloten we dat m’n lief de knoop moest doorhakken. Voor de inschrijftermijn verstreken was en Annabel aangewezen zou zijn op de thuisonderwijs kunsten van haar moeke.

Lees verder “Nog 151 nachtjes slapen”

Compleet gelukkig, gelukkig compleet?

Al zo lang als ik me kan herinneren, ervaar ik een gevoel van vrolijkheid en bewondering bij het zien van zwangere vrouwen. Dat gevoel groeide alleen maar meer toen ik wist hoe bijzonder het voelt om een kindje te mogen dragen. Maar waar ik voorheen naast een tikkie jaloers ook altijd een beetje hoopvol was bij het zien van een zwangere vrouw, lijkt de hoop dat ik dat ooit nog mee mag maken plaats te hebben gemaakt voor een combinatie van weemoed en verdriet. Ik voel me ontzettend gezegend dat we twee gezonde dochters hebben. Maar ik vraag me vaak af of de toekomst nog een baby voor ons in petto heeft.

Lees verder “Compleet gelukkig, gelukkig compleet?”

Been there, (haven’t) done that.

Als een dappere ‘first-time-mom’ had ik me bij Annabel allerlei zaken voorgenomen. Na drie maanden borstvoeding ging ik weer in de lampen hangen, slapen zou ze na een paar weken in de wieg lekker op haar eigen kamer doen, ik zou altijd mijn rust bewaren en mini mensen in het grote bed waren uit den boze.

Er is geen ouder ter wereld die ik uit hoef te leggen dat het dus niet helemaal (of helemaal niet) ging zoals gepland.

Lees verder “Been there, (haven’t) done that.”