Terrible Two’s

In de aanloop naar Annabel haar tweede verjaardag werd me van alle kanten duidelijk gemaakt dat het, vanaf het moment van uitblazen van de kaarsjes op de verjaardagstaart, gauw gedaan zou zijn met de rust. (Alsof je die hebt, met een dreumes in huis?) Iedere fase kent zijn eigen bang-maak-berichten van de ‘wacht maar’-moeder en de getraumatiseerde vader, maar de Terrible Two’s zijn uniek in zijn soort.

Doorgaan met het lezen van “Terrible Two’s”

Lieve Annabel – Een brief aan mijn dochter en een herinnering aan mezelf

Het lijkt een leven geleden en tegelijk de dag van gisteren, de dag dat ik ontdekte dat jij eraan kwam. Die grote droom die uitkwam, een lang gekoesterde wens in vervulling. Van alle dingen die een vrouw kon worden, werd mijn diepste verlangen vervuld. Jij maakte mij mama.

Doorgaan met het lezen van “Lieve Annabel – Een brief aan mijn dochter en een herinnering aan mezelf”

Take me to church

Tot ik een jaar of veertien was, kwam ik wekelijks in de kerk. Mijn ouders hadden een Christelijke opvoeding genoten en wilden ons die opvoeding graag doorgeven. Lange tijd vond ik dat prima (wat kun je er nu helemaal van vinden met je tien of elf jaar) maar naarmate ik ouder werd, merkte ik dat wat ik hoorde in de kerk, niet aansloot hij wat ik voelde in m’n hart, of dacht nodig te hebben.

Doorgaan met het lezen van “Take me to church”

In the middle of the night

Het is zondagnacht als ik me omdraai en de dekens naar me toe probeer te trekken. In de verte hoor ik een schel geluid. Met één hand wrijf ik de slaap uit mijn ogen en met de andere draai ik mijn telefoon om die op mijn nachtkastje ligt. Met toegeknepen ogen probeer ik te lezen hoe laat het is. Een zoveelste bevestiging dat ouderdom met gebreken komt, ik zie steeds minder zonder bril. Ik knijp nog wat meer en zie 01:53 in mijn scherm schitteren. Dat was dus geen wekker die ik hoorde.

Doorgaan met het lezen van “In the middle of the night”

The summer is magic

Mijn favoriete jeugdherinneringen zijn zonder twijfel onze zomervakanties met het gezin. Mijn vader werkte veel en met drie broers was het eigenlijk altijd wel druk in huis, met een komen en gaan naar school en allerhande nevenactiviteiten. Tijdens de zomervakanties waren we drie weken lang samen en was er tijd voor rust. Natuurlijk was dat samenzijn niet altijd zo leuk als in mijn herinneringen (vergeet vooral de veertien uur in de auto ernaartoe niet!) en was de rust vooral voor ons als kinderen gereserveerd. Moeders hebben nooit rust, dat weet ik nu. Toch zijn die herinneringen me dierbaar.

Doorgaan met het lezen van “The summer is magic”