Nog voor mijn vriendinnen of mijn ouders wisten dat ik zwanger was, vond ik online een forum voor zwangere vrouwen. Normaliter ben ik geen groot voorstander van kwaaltjes en het internet, met name omdat je meer dan eens doodziek blijkt volgens je digitale vragenlijst, terwijl je in de werkelijkheid niet veel meer mankeert dan een koudje. Maar mijn vermoeidheid was al gediagnosticeerd en de zwangerschap was geen denkbeeldige toestand. Dus zocht ik lotgenoten.
Eigenlijk is dit geen authentiek risolles recept, aangezien dit recept met bladerdeeg is en niet met pannenkoekjes. Volgens de originele bereiding moet je risolles frituren, maar omdat ik dat teveel troep vind worden en ik graag alles in de oven doe heb ik er een eigen variant op gemaakt. Geïnspireerd door risolles dus.
In een tijd waarin we worden gebombardeerd met artikelen, meningen, columns en blogs is het soms lastig om je te beperken tot items die daadwerkelijk iets nuttigs te melden hebben. Facebook heeft er geenszins moeite mee je tijdlijn vol te stouwen met gesponsorde berichten, en als je eenmaal een keer een Blendle bericht gekocht hebt, zullen ze er alles aan doen om ervoor te zorgen dat dat niet de laatste was.
Op culinair vlak was het bij ons thuis iedere dag weer een feestje. Met een moeder die van koken houdt, reikte het menu verder dan stamppotten met gehaktballen. Italiaans, Frans, een goeie mix en ook Indisch eten kwamen aan bod. Soms stond moeders een hele zondag in de keuken, om ons ’s avonds te plezieren met acht verschillende pannen met lekkers. Inmiddels is het al even geleden dat ik Indisch a la mama at dus werd het tijd om zelf eens aan de slag te gaan. Ik begin lekker basic met een soepje, maar ik hoop op korte termijn meer lekkere gerechten van die uitgebreide tafel te kunnen delen.
Al van jongs af aan heb ik de wens voor een groot gezin. Het zal er ongetwijfeld mee te maken hebben dat ik zelf drie broers heb en er thuis dus altijd leven in de brouwerij was. Ik kan niet ontkennen dat de verjaardagen van mijn grote broers, waar de visite bestond uit stoere, lekker ruikende mannen (lees: puisterige pubers met Adidas eau de parfum), daarop enigszins van invloed zijn geweest. De eindeloze benen en brede schouders van mijn broers, waar ik 1400 kilometer naast moest zitten, buiten beschouwing gelaten, waren de zomervakanties ieder jaar weer een feestje. En na de eerste keer op stap met mijn broer of de stiekeme onderonsjes met de jongste, maakten dat ik zeker wist: dit wil ik later ook.
mamabel.nl 