Ik heb een groot hart

Al sinds november loop ik te tobben met mijn gezondheid. Het feit dat Annabel sindsdien naar de opvang gaat zal daar ongetwijfeld mee te maken hebben. Steeds als ik dacht dat het wel weer ging, voelde ik me een week later opnieuw beroerd. Hoofdpijn, keelpijn, snotteren, verhoging. Het hele pakket, tot een voorhoofdsholteontsteking aan toe. Die dankzij de dokter uiteindelijk werd verholpen door een kuurtje en een stevige dosis ibuprofen. Eindelijk voelde ik me weer een beetje mens.

Tot twee weken geleden mijn buik begon te borrelen, mijn maagzuur opkwam of ik zeven maanden zwanger was en mijn eten binnenhouden een enorme opgave bleek. Misschien maar even een testje doen?

Lees Meer

Stick like glue

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: er wordt weer geslapen in huize Mamabel. Na zestien maanden tobben, nachtbraken, hazenslaapjes en wiegeliedjes, lijkt Annabel in de gaten te hebben hoe slapen werkt en hoe fijn het is om dat klokje rond te doen. Sinds de jaarwisseling maken wij nachten die wel wat weg hebben van die uit het pre-baby tijdperk en man, wat genieten we daarvan.

Lees Meer

Alles voor de likes

Iedereen die weleens een (mama)blog leest, weet dat er honderden, zo niet duizenden, pagina’s zijn waarop wordt geblogd. Creatieve tiepjes die hun leukste ‘DIY’-tips delen, modebewuste mama’s die hun kind de nieuwste collecties van de mooiste merken laten showen en moeders zoals ik. Die met foto’s en stukjes tekst het wel en wee omtrent het leven van hun kind delen. Eerste stapjes, eerste lachjes, duizend uur slaapgebrek en iedere dag een nieuwe constatering of dilemma.

Lees Meer

Bye bye baby

Van kleins af aan ben ik al dol op baby’s. Hun geur, de ieniemienie nageltjes op hun mini vingertjes, het zoete gepruttel als ze in je armen liggen te slapen. Ze zijn het ultieme geluk in de schattigste outfits en als je een manier zoekt om mij op te vrolijken, geeft op kraamvisite gaan een honderd procent glimlach garantie.

Lees Meer

Jong geleerd: samen koken

Zo zit je onder je kerstboom van je borrel te nippen en zo is het half januari en hebben we collectief de drank en calorieën de deur gewezen. Met een beetje geluk ligt er weer groente in de groentelade, in plaats van dessertwijnen en kerstbonbons en lukt het om je voornemen tot het kwijtraken van een paar kilo waar te maken. Al eerder schreef ik dat mijn voornemen vooral is om wat bewuster met mijn eten bezig te zijn. Prettige bijkomstigheid zou zijn als mijn spijkerbroeken gewoon weer lekker zitten.

Lees Meer

Kijk eens wat ik kan

Het normale leven is weer begonnen. Helaas hebben noch Winston, noch die grote oranje vis hun weg naar ons huis gevonden de afgelopen jaarwisseling en dus bracht ik gisteren en vandaag weer ‘gewoon’ op kantoor door. De wekker deed zeer, het was buiten veel te koud en hoe sympathiek sommige collega’s ook zijn, ik kijk ’s morgens om zeven uur liever naar het gapende gezichtje van mijn dochter die tegen me aan gekruld ligt, dan naar mijn collega die een plak ontbijtkoek verorbert.

Lees Meer

2019: een terugblik

De kerst zit erop en de jaarwisseling staat voor de deur. De grapjes over Chris Rea die nog steeds niet thuis is, mogen weer een jaar de ijskast in en we kunnen ons nog even lekker te buiten gaan aan kerst leftovers en oliebollen, voor het grote klagen over te strak zittende broeken van start gaat.

Lees Meer

Happy ho-ho-holidays

Vorig jaar riep ik, na het van hot naar her vliegen en 1001 verplichtingen, dat ik het jaar erop lekker op vakantie wilde met de kerst. Mijn voorkeur ging in eerste instantie uit naar kerst op Texel, maar bij het zien van de prijzen besloot ik m’n organen nog maar even te laten zitten, in plaats van ze te verkopen om een weekje in vijf graden in een sleurhut in de Koog te kunnen zitten.

Lees Meer

Does that make me crazy

Onlangs kreeg ik van mijn theezakje de vraag of ik gelukkig ben. Het antwoord is ja. Hoewel er sinds 25 augustus 2018 een continue mate van angst in mij leeft, ben ik ook nog nooit zo gelukkig geweest. Ik heb geaccepteerd dat mijn wallen nu deel van mij zijn en dat ik eerst vijftien outfits voor mijn dochter aanschaf, voor ik iets voor mezelf koop. Mijn leven is gevuld met liefde, fijne mensen en een bijzonder hoge mate van comfort. Er valt, op wat korte nachten en hysterische gil buien na, niet zo veel te klagen.

Lees Meer

Eerst zien, dan geloven

Dat het moederschap ongeveer net zo veel zekerheden geeft als de gemiddelde loterij, ben ik inmiddels wel achter. Denk je nét het slaapritme van je mini onder de knie te hebben, volgt er weer een sprong, snotneus of doorkomend tandje dat de hele boel weer in de war gooit. De afgelopen vijftien maanden verliepen hier ongeveer zo en ik heb inmiddels niet meer de illusie dat dat op korte termijn erg zal veranderen.

Lees Meer