Eerst zien, dan geloven

Dat het moederschap ongeveer net zo veel zekerheden geeft als de gemiddelde loterij, ben ik inmiddels wel achter. Denk je nét het slaapritme van je mini onder de knie te hebben, volgt er weer een sprong, snotneus of doorkomend tandje dat de hele boel weer in de war gooit. De afgelopen vijftien maanden verliepen hier ongeveer zo en ik heb inmiddels niet meer de illusie dat dat op korte termijn erg zal veranderen.

Lees Meer

Welcome to the future

Vorige week hadden wij op het werk een audit. Het was voor het eerst dat ik hierbij aanwezig was en ik voelde me het eerste uur als de nieuweling op de sportclub of in de klas van je nieuwe opleiding. Zo’n 90% van mijn werkverleden bracht ik door in commerciële functies en het contrast met mijn huidige functie is groot. Desalniettemin was het reuze interessant om de audit mee te maken en naarmate de dag vorderde, volgden er raakvlakken met vorige banen maar ook met de eerder genoemde opleiding.

Lees Meer

Ik ben toch zeker Sinterklaas niet

Het kan je niet ontgaan zijn, de Sint is weer in het land. Al dan niet vergezeld door eender welke kleur Piet. (Een onderwerp wat ik voor mijn eigen gemoedsrust dit jaar even laat passeren.) Dorpen en steden liepen uit om de goedheiligman te ontvangen en de thuisblijvers stemden massaal af op de landelijke intocht op televisie.

Lees Meer

Tijd voor een upd-eet

Vorige week was het tijd voor Annabel haar veertien maanden prik. Hoewel de dames bij Kind & Gezin wat ons betreft absoluut niet voldoen aan het heersende beeld, blijft het een ongelooflijk rot moment als dat hulpeloze, kleine meisje die nare prikken in haar beentjes krijgt.

Gelukkig is dat altijd een fractie van de afspraak en krijg ik erna uitgebreid de tijd en de ruimte om miss mini te troosten aan de borst. De rest van de afspraak voelt voornamelijk als even bijkletsen met een oude bekende, een klein beetje opscheppen over wat een leuke dochter we hebben (al zien ze dat natuurlijk zelf ook wel) en horen hoeveel Annabel gegroeid is.

Lees Meer

Al het goede komt in drieën

Al zo lang als mijn lief en ik samen zijn, hebben we er patent op om de dingen die we ver van tevoren afspreken, onbedoeld in een tijdsbestek van een paar weken te plannen. Zo gaan er soms maanden voorbij waarin we geen concert bezoeken, om er dan ineens vier in zestien dagen in de agenda te hebben staan. Ook bijzondere verjaardagen, etentjes, en andere feestjes vallen vaak kort na elkaar.

Zo ook afgelopen weekend.

Lees Meer

Share some kindness

De fanatieke Instagrammer heeft het wellicht eens voorbij zien komen. De bedreven knutselaar heeft er allicht eens aan mee gedaan. Mensen die in geen van voorgenoemde groepen vallen, maar wel mijn stories op Instagram bekijken, zijn vast een beetje nieuwsgierig geworden.

Instaswap. De Fall Edition om precies te zijn.

Lees Meer

Een tafel voor drie alstublieft

Vorige week gingen wij met z’n drietjes buiten de deur eten. Annabel is dol op eten en dat heeft ze niet van een vreemde. Maar of een dreumesje van ruim dertien maanden het ook leuk vindt om in een kinderstoel, op een vreemde plek, omringd door vreemde mensen te moet wachten op haar eten, dat moet je altijd maar afwachten. Gelukkig doet ze dat doorgaans uitstekend en dat maakt dat wij meer en meer uit eten durven met onze miss mini.

Lees Meer

A penny for your thoughts

“Schat, waar is dit andere grote sporttas?”
“Welke bedoel je? We hebben er toch maar één?”
“Nee, die ene groene ligt al op de slaapkamer. We hebben toch ook nog die blauwe?”

Een blauwe sporttas? Ik probeer te verzinnen wanneer wij een blauwe sporttas hadden, maar ik vrees dat m’n brein voorgoed tot pudding is gebombardeerd.

Lees Meer

Eerlijk zullen we alles delen

Afgelopen weekend zocht ik voor een artikel, door mijn oude foto’s op mijn laptop, naar één van onze eerste Texel foto’s samen. Zo’n zoektocht begint vaak heel doelgericht, maar voor je het weet ben je verdwaald tussen kerstkostuums en voorjaarsvakanties. Wegdromen bij foto’s van één van onze eerste dates, of me afvragend hoe het met die ene oud-collega zou gaan bij het zien van foto’s van die (iets te) gezellige bedrijfsborrel. Het lijkt wel honderd jaar geleden, het zijn er ‘slechts’ vier.

Lees Meer

A dramaqueen is born

Tot een paar weken geleden konden wij onze vrije dagen met Annabel heerlijk ontspannen opstarten. Zij erbij in het grote bed, slokje melk, nog een beetje dommelen. Maar blijkbaar vond ze het na een jaar wel genoeg en start zij haar dag liever met een stevig potje ochtendgymnastiek. Over papa heen, onder mama door, arm in je oog, teen in je neus, al kat ontwijkend van de ene kant van het bed naar de andere. Goedemorgen!

Lees Meer