Jong geleerd: samen koken

Zo zit je onder je kerstboom van je borrel te nippen en zo is het half januari en hebben we collectief de drank en calorieën de deur gewezen. Met een beetje geluk ligt er weer groente in de groentelade, in plaats van dessertwijnen en kerstbonbons en lukt het om je voornemen tot het kwijtraken van een paar kilo waar te maken. Al eerder schreef ik dat mijn voornemen vooral is om wat bewuster met mijn eten bezig te zijn. Prettige bijkomstigheid zou zijn als mijn spijkerbroeken gewoon weer lekker zitten.

Lees Meer

Kijk eens wat ik kan

Het normale leven is weer begonnen. Helaas hebben noch Winston, noch die grote oranje vis hun weg naar ons huis gevonden de afgelopen jaarwisseling en dus bracht ik gisteren en vandaag weer ‘gewoon’ op kantoor door. De wekker deed zeer, het was buiten veel te koud en hoe sympathiek sommige collega’s ook zijn, ik kijk ’s morgens om zeven uur liever naar het gapende gezichtje van mijn dochter die tegen me aan gekruld ligt, dan naar mijn collega die een plak ontbijtkoek verorbert.

Lees Meer

2019: een terugblik

De kerst zit erop en de jaarwisseling staat voor de deur. De grapjes over Chris Rea die nog steeds niet thuis is, mogen weer een jaar de ijskast in en we kunnen ons nog even lekker te buiten gaan aan kerst leftovers en oliebollen, voor het grote klagen over te strak zittende broeken van start gaat.

Lees Meer

Happy ho-ho-holidays

Vorig jaar riep ik, na het van hot naar her vliegen en 1001 verplichtingen, dat ik het jaar erop lekker op vakantie wilde met de kerst. Mijn voorkeur ging in eerste instantie uit naar kerst op Texel, maar bij het zien van de prijzen besloot ik m’n organen nog maar even te laten zitten, in plaats van ze te verkopen om een weekje in vijf graden in een sleurhut in de Koog te kunnen zitten.

Lees Meer

Does that make me crazy

Onlangs kreeg ik van mijn theezakje de vraag of ik gelukkig ben. Het antwoord is ja. Hoewel er sinds 25 augustus 2018 een continue mate van angst in mij leeft, ben ik ook nog nooit zo gelukkig geweest. Ik heb geaccepteerd dat mijn wallen nu deel van mij zijn en dat ik eerst vijftien outfits voor mijn dochter aanschaf, voor ik iets voor mezelf koop. Mijn leven is gevuld met liefde, fijne mensen en een bijzonder hoge mate van comfort. Er valt, op wat korte nachten en hysterische gil buien na, niet zo veel te klagen.

Lees Meer

Eerst zien, dan geloven

Dat het moederschap ongeveer net zo veel zekerheden geeft als de gemiddelde loterij, ben ik inmiddels wel achter. Denk je nét het slaapritme van je mini onder de knie te hebben, volgt er weer een sprong, snotneus of doorkomend tandje dat de hele boel weer in de war gooit. De afgelopen vijftien maanden verliepen hier ongeveer zo en ik heb inmiddels niet meer de illusie dat dat op korte termijn erg zal veranderen.

Lees Meer

Welcome to the future

Vorige week hadden wij op het werk een audit. Het was voor het eerst dat ik hierbij aanwezig was en ik voelde me het eerste uur als de nieuweling op de sportclub of in de klas van je nieuwe opleiding. Zo’n 90% van mijn werkverleden bracht ik door in commerciële functies en het contrast met mijn huidige functie is groot. Desalniettemin was het reuze interessant om de audit mee te maken en naarmate de dag vorderde, volgden er raakvlakken met vorige banen maar ook met de eerder genoemde opleiding.

Lees Meer

Ik ben toch zeker Sinterklaas niet

Het kan je niet ontgaan zijn, de Sint is weer in het land. Al dan niet vergezeld door eender welke kleur Piet. (Een onderwerp wat ik voor mijn eigen gemoedsrust dit jaar even laat passeren.) Dorpen en steden liepen uit om de goedheiligman te ontvangen en de thuisblijvers stemden massaal af op de landelijke intocht op televisie.

Lees Meer

Tijd voor een upd-eet

Vorige week was het tijd voor Annabel haar veertien maanden prik. Hoewel de dames bij Kind & Gezin wat ons betreft absoluut niet voldoen aan het heersende beeld, blijft het een ongelooflijk rot moment als dat hulpeloze, kleine meisje die nare prikken in haar beentjes krijgt.

Gelukkig is dat altijd een fractie van de afspraak en krijg ik erna uitgebreid de tijd en de ruimte om miss mini te troosten aan de borst. De rest van de afspraak voelt voornamelijk als even bijkletsen met een oude bekende, een klein beetje opscheppen over wat een leuke dochter we hebben (al zien ze dat natuurlijk zelf ook wel) en horen hoeveel Annabel gegroeid is.

Lees Meer

Al het goede komt in drieën

Al zo lang als mijn lief en ik samen zijn, hebben we er patent op om de dingen die we ver van tevoren afspreken, onbedoeld in een tijdsbestek van een paar weken te plannen. Zo gaan er soms maanden voorbij waarin we geen concert bezoeken, om er dan ineens vier in zestien dagen in de agenda te hebben staan. Ook bijzondere verjaardagen, etentjes, en andere feestjes vallen vaak kort na elkaar.

Zo ook afgelopen weekend.

Lees Meer