A penny for your thoughts

“Schat, waar is dit andere grote sporttas?”
“Welke bedoel je? We hebben er toch maar één?”
“Nee, die ene groene ligt al op de slaapkamer. We hebben toch ook nog die blauwe?”

Een blauwe sporttas? Ik probeer te verzinnen wanneer wij een blauwe sporttas hadden, maar ik vrees dat m’n brein voorgoed tot pudding is gebombardeerd.

Lees Meer

Eerlijk zullen we alles delen

Afgelopen weekend zocht ik voor een artikel, door mijn oude foto’s op mijn laptop, naar één van onze eerste Texel foto’s samen. Zo’n zoektocht begint vaak heel doelgericht, maar voor je het weet ben je verdwaald tussen kerstkostuums en voorjaarsvakanties. Wegdromen bij foto’s van één van onze eerste dates, of me afvragend hoe het met die ene oud-collega zou gaan bij het zien van foto’s van die (iets te) gezellige bedrijfsborrel. Het lijkt wel honderd jaar geleden, het zijn er ‘slechts’ vier.

Lees Meer

A dramaqueen is born

Tot een paar weken geleden konden wij onze vrije dagen met Annabel heerlijk ontspannen opstarten. Zij erbij in het grote bed, slokje melk, nog een beetje dommelen. Maar blijkbaar vond ze het na een jaar wel genoeg en start zij haar dag liever met een stevig potje ochtendgymnastiek. Over papa heen, onder mama door, arm in je oog, teen in je neus, al kat ontwijkend van de ene kant van het bed naar de andere. Goedemorgen!

Lees Meer

Ich habe einen kleinen Papagei

Dit jaar gingen wij voor het eerst als gezin op zomervakantie. We waren al eerder met z’n drietjes naar Texel op vakantie geweest, maar dat voelt inmiddels als thuiskomen en bovendien is dat prima met de auto bereikbaar. Met ons mini meisje de lucht in, om tien dagen op een all-in resort te bivakkeren, ver weg van Nederlands sprekende artsen en het eigen bedje van onze moeilijke slaapster, dat was andere koek. Gelukkig hadden we geen dokters nodig en ging het slapen verbazingwekkend goed. Ook het resort bleek precies wat we nodig hadden. Altijd eten en drinken in de buurt, alle voorzieningen op loopafstand en entertainment voor de kleintjes. Ook voor ons mini meisje. Waar wij dachten dat het langs ons tien maanden oude kippie heen zou gaan, bleek zij de grootste feestneus. Bij het horen van de kinderliedjes gingen haar armen zwieren en het was in Alcúdia waar zij haar eerste lievelingsliedje ontdekte: ‘Ich habe einen kleinen Papagei’

Lees Meer

Wat eten we vandaag

Sinds een paar weken waait er een SIRE wind door huize Mamabel. Eentje die bij het gieren langs alle ramen en deuren, roept: ‘Een betere wereld, begint bij jezelf’. Met alle nieuwsberichten, trending topics op social media en influencers die ons duidelijk proberen te maken dat we er een klerezooi van maken, werd het tijd om te luisteren. Nee, de aarde is niet onuitputtelijk en ja, je kunt wat doen.

Lees Meer

Daar gaat ze

Naarmate ik ouder word, merk ik dat ik slechter tegen verandering kan. Wanneer ik iets op mijn computer al jaren op dezelfde manier doe en een update gooit alles om, heb ik echt even nodig om om te schakelen. En toen ik vorige week met mijn nieuwe telefoon zat te spelen en per ongeluk mijn tijd- en weerwidget de prullenbak in bonjourde, was ik een uur lang een hele onprettige versie van mezelf (aldus mijn lief) tot ik de widget weer terugvond.

Lees Meer

Er was er één jarig

Als je kind bijna één wordt, lijkt het of heel de wereld daarvan op de hoogte is en denkt dat jij dat niet bent. Dus wordt het je zo’n dertig keer per dag verteld. “Ze is bijna jarig he?”. Zo hard als ik mijn best deed om niet geconfronteerd te worden met het idee dat mijn baby straks geen baby meer zou zijn, zo hard deed de tijd zijn best om dat proces te bespoedigen.

Lees Meer

Twee violen en een trommel en een fluit

Aankomende zondag wordt onze lieve Annabel één. Een mijlpaal die wat mij betreft nog wel wat langer op zich had mogen laten wachten, maar daar dacht vriendje tijd anders over. We begonnen net te wennen aan het leven met een baby en zo ruilde ze haar gekraai in voor heuse woordjes en haar kruipmoves voor voorzichtige stapjes langs de bank. Om over de rest van haar ondeugende capriolen maar te zwijgen. Onze bijna dreumes is een ware avonturier en zelf lijkt ze haar nieuwe features met de dag interessanter te vinden.

Lees Meer

Picture perfect

Binnenkort mag ik mijn abonnement verlengen. Een paar weken terug overwoog ik nog een sim-only, maar of de duvel ermee speelt, krijgt het ding kuren een maand voor het einde van mijn contract. Dat kleine sterretje in het scherm is niet onoverkomelijk, maar een camera die na het klikken drie seconden nodig heeft, kan de bedoeling niet zijn met een beweeglijke bijna-dreumes in huis (janken).

Lees Meer

I got it from my momma

Toen ik nog mini Ilsje was en dertig ‘echt oud’, had ik de wildste toekomstdromen en voornemens. Een wereldreis stond bovenaan mijn verlanglijstje (zo noemde je vroegâh je bucketlist), ik zou met een camper door Australië crossen en ik zou een boek schrijven. Waarover wist ik niet, dat was op dat moment ook niet belangrijk. Ik zou iedere dag biefstuk eten en ik zou nóóit op mijn moeder gaan lijken. Niet omdat mijn moeder zulke vreemde dingen dacht of deed, maar gewoon omdat je als jong meisje alles beter weet en je moeder er echt niets van snapt.

Lees Meer