Vandaag is best een bijzondere dag. Volgens mijn vriend ben ik een muts en zie ik mijlpalen waar ze niet zijn, maar ik vind het een bijzondere dag. Vandaag is Annabel namelijk 39 weken en 5 dagen oud. Ze is exact even lang buiten de buik als dat ze erin heeft gezeten.
Twee weken geleden was ik met mijn lief op een feestje. Even lekker eruit. Ronald en Ilse zijn, in plaats van papa en mama. Uiteraard was ik wel vergezeld door mijn mama-wallen, en vertelde mijn ingebouwde mama klok me om 22:30 dat het echt wel bijna bedtijd was. Maar we dronken bier, kletsten over vakanties en werk in plaats van ‘zit je buikje lekker vol met melk’ en wiegden zowaar een beetje met de heupen in plaats van een baby.
Toen deze mama zelf nog praktisch een kind was, was school niet mijn ‘place to be’. Nou ja, het samenzijn met mijn klasgenoten vond ik hartstikke leuk. En ook tijdens de pauzes kon ik me prima vermaken. Maar lessen volgen en daar vervolgens thuis óók nog eens mee verder moeten? Nee, dat was niet mijn hobby.
Hoewel ik met geld uitgeven weinig moeite had in de aanloop naar Annabel haar geboorte, was speelgoed voor baby’s wel het laatste waar ik over nadacht. Ik begreep prima dat kindjes van een maand of zeven a acht interesse krijgen in speelgoed. Maar baby’s van drie maanden? Ik kon er niets van maken.
Gisteren was het moederdag. Een dag die tot vorig jaar bestond uit appies “wat kopen we voor ma?” en bloemen met kaarten ‘bedankt voor alles wat je voor ons doet’. Maar dit jaar was ik aan de beurt. Mijn eerste moederdag. Hoewel ik van tevoren had gedacht dat het gewoon een zondag zou zijn, met een extra knuffel van onze ukkepuk, deed het meer met me. Dat wonderschone, kleine meisje maakte mij moeder en nu is deze dag ook een beetje voor mij.
mamabel.nl 