Rozengeur en maneschijn, en de rest

Nu de eerste verjaardag van miss mini in rap tempo nadert, is het tijd om een beetje terug te blikken op mijn eerste jaar moederschap. De dingen die leuk zijn komen aan de lopende band voorbij, maar het blijft toch een ander verhaal om te schrijven over de dingen die niet leuk zijn. Ja, ik weet dat ik blij mag zijn dat ik moeder ben. En ja, ik wist de meeste van deze dingen van tevoren. Maar dat wil niet zeggen dat het hele moederschap daarom één groot feest is. Omdat de laatste klaagblog op een berg herkenning kon rekenen, hier nog een kleine aanvulling.

Dit zijn, als je het mij vraagt, de minst leuke dingen van het moederschap so far.

Lees verder “Rozengeur en maneschijn, en de rest”

Picture perfect

Binnenkort mag ik mijn abonnement verlengen. Een paar weken terug overwoog ik nog een sim-only, maar of de duvel ermee speelt, krijgt het ding kuren een maand voor het einde van mijn contract. Dat kleine sterretje in het scherm is niet onoverkomelijk, maar een camera die na het klikken drie seconden nodig heeft, kan de bedoeling niet zijn met een beweeglijke bijna-dreumes in huis (janken).

Lees verder “Picture perfect”

I got it from my momma

Toen ik nog mini Ilsje was en dertig ‘echt oud’, had ik de wildste toekomstdromen en voornemens. Een wereldreis stond bovenaan mijn verlanglijstje (zo noemde je vroegâh je bucketlist), ik zou met een camper door Australië crossen en ik zou een boek schrijven. Waarover wist ik niet, dat was op dat moment ook niet belangrijk. Ik zou iedere dag biefstuk eten en ik zou nóóit op mijn moeder gaan lijken. Niet omdat mijn moeder zulke vreemde dingen dacht of deed, maar gewoon omdat je als jong meisje alles beter weet en je moeder er echt niets van snapt.

Lees verder “I got it from my momma”

Alle begin is moeilijk

Het is hoogzomer. De mussen voelden de bui alweer hangen en hebben, na de bloedhitte van 2018,  een ander onderkomen gezocht dan onze daken, en zelfs de gemiddelde kledingwinkel verkoopt ventilators ‘on the side’. We verbruiken tien keer zo veel water als anders om onze zwembaden te vullen en sproeien, ondanks herhaaldelijk verzoek dit niet te doen, onze grasmatten en bijenstruiken in de hoop dat ze het overleven. Tuinen ruiken naar vlammende speklappen, en zwembroeken en bikini’s omsluiten witte winterbillen. Op zulke momenten ben ik blij dat iedereen in de straat z’n eigen zwembad heeft.

Lees verder “Alle begin is moeilijk”