Van kleins af aan ben ik al dol op baby’s. Hun geur, de ieniemienie nageltjes op hun mini vingertjes, het zoete gepruttel als ze in je armen liggen te slapen. Ze zijn het ultieme geluk in de schattigste outfits en als je een manier zoekt om mij op te vrolijken, geeft op kraamvisite gaan een honderd procent glimlach garantie.
Mamabel voor We Are Wovens
Eigenlijk was het al duidelijk toen ik je uit bed haalde. Je anders zo vrolijke gezichtje stond verdrietig en ik zag aan je ogen dat er opnieuw tranen aan zaten te komen. Wat kan ik op zulke momenten terug verlangen naar mijn verlof. Dan plukte ik je uit bed, trok je een knuffelzacht boxpakje aan en deed heel de dag niet anders dan je kusjes geven en met je knuffelen. Maar de plicht roept. De koelkast is leeg en papa is aan het werk. We moeten op pad.
Boys3Life voor Mamabel
Oud & nieuw is nooit echt mijn favoriete moment van het jaar geweest. Vuurwerk vind ik leuk om naar te kijken, maar bij voorkeur van een afstand en niet uit de handen van mijn geliefde. Bubbels drinken moet ook kunnen op andere dagen en gezellig samenzijn met familie zit voor mij ook niet vast aan de jaarwisseling. Waarom dan toch deze blog?
Zo zit je onder je kerstboom van je borrel te nippen en zo is het half januari en hebben we collectief de drank en calorieën de deur gewezen. Met een beetje geluk ligt er weer groente in de groentelade, in plaats van dessertwijnen en kerstbonbons en lukt het om je voornemen tot het kwijtraken van een paar kilo waar te maken. Al eerder schreef ik dat mijn voornemen vooral is om wat bewuster met mijn eten bezig te zijn. Prettige bijkomstigheid zou zijn als mijn spijkerbroeken gewoon weer lekker zitten.
Het normale leven is weer begonnen. Helaas hebben noch Winston, noch die grote oranje vis hun weg naar ons huis gevonden de afgelopen jaarwisseling en dus bracht ik gisteren en vandaag weer ‘gewoon’ op kantoor door. De wekker deed zeer, het was buiten veel te koud en hoe sympathiek sommige collega’s ook zijn, ik kijk ’s morgens om zeven uur liever naar het gapende gezichtje van mijn dochter die tegen me aan gekruld ligt, dan naar mijn collega die een plak ontbijtkoek verorbert.
mamabel.nl 