Op je gezondheid

Vandaag is het vijfentwintig februari. Op zich niets bijzonders, zou je zeggen. De dag die je wist dat zou komen, zou John Ewbank misschien zeggen. Geen verrassing, aangezien gisteren de vierentwintigste was. Maar het betekent dat onze kleine ukkepuk vandaag een half jaar oud is. Tot op heden sprak ik in weken (ik weet heus wel dat ik dat na vandaag gewoon weer kan, en zal, doen) maar als het woord ‘jaar’ voorkomt, dan moet ik effe slikken. No worries, die emotie zal van mij geen mama maken die mijn kind een zesendertig maander zal noemen als ze drie is. Zo wel, heb je bij dezen toestemming om me een klap voor m’n kop te geven.

Lees verder “Op je gezondheid”

Hello sunshine

Het is vrijdagmorgen, bijna half acht, als een zonnestraal langs een scheef hangende lamel de slaapkamer in prikt. Terwijl ik de slaap uit mijn ogen wrijf, maakt jouw enthousiaste gebrabbel me duidelijk dat ik echt een beetje vaart moet maken. Dat je momenteel iedere twee a drie uur eet, dag en nacht, wil niet zeggen dat je geen honger meer hebt als je wakker wordt. Fijn dat die trekken van je vader nu al duidelijk worden. Ach, wie houd ik voor de gek. Kind van haar ouders. Snel til ik je uit je ledikant en samen kruipen we nog even onder de dekens. Jij eten, mama rustig wakker worden.

Lees verder “Hello sunshine”

Slaap kindje slaap

Al zo lang als ik me kan herinneren, ben ik een goede slaper geweest. Specifieke voorkeur voor mijn eigen bed heb ik niet. Je kunt me op maandagmorgen gerust onder m’n bureau, onder een dekentje leggen op het werk, en ik ontwaak ergens tegen de lunch. Ook op vakanties en weekendjes weg heb ik doorgaans geen moeite met slapen. Geen klachten omdat het mijn eigen matras niet is en ook geen heimwee naar m’n eigen dekbed. Het enige wat trouw mee verkast wordt als ik op pad ga, is m’n kussen. Maar zelfs zonder, kom ik de nacht (of dag) wel door.

Lees verder “Slaap kindje slaap”

Dansen op de vulkaan

Sinds ik parttime werk, begint mijn weekend op donderdag. Natuurlijk zijn mijn huidige weekenden geenszins te vergelijken met voorheen, maar het feit dat ik meer dagen wel bij mijn meissie ben dan niet, vind ik heerlijk. Helaas was het dit weekend niet alleen maar knuffelen en kroelen, maar begon de zaterdag beladen.

Lees verder “Dansen op de vulkaan”

It’s a digital world

Nog voor mijn vriendinnen of mijn ouders wisten dat ik zwanger was, vond ik online een forum voor zwangere vrouwen. Normaliter ben ik geen groot voorstander van kwaaltjes en het internet, met name omdat je meer dan eens doodziek blijkt volgens je digitale vragenlijst, terwijl je in de werkelijkheid niet veel meer mankeert dan een koudje. Maar mijn vermoeidheid was al gediagnosticeerd en de zwangerschap was geen denkbeeldige toestand. Dus zocht ik lotgenoten.

Lees verder “It’s a digital world”