Het is tegen zessen als jij voor de vierde keer die nacht van je laat horen. Op het moment eerder regel dan uitzondering, maar ik betrap mezelf erop dat ik bij iedere keer denk ‘toe nou lieve Annabel, draai je om en slaap verder’. Dat doe je nooit. Je trakteert me wel iedere keer op een dankbare grijns als ik je uit bed pluk en bij mij in bed neem. Net als vanmorgen. Normaal gaat de wekker rond dit tijdstip maar vandaag leg ik je nog even terug en slaap verder. Tot ik je in een andere kamer hoor brabbelen tegen je vader en me realiseer dat hij je al uit bed gehaald heeft, omdat jij besloot dat de dag vandaag wel om zes uur begon. Vandaag was er geen wekker, het is vakantie.
mamabel.nl 