En we noemen haar

Mamabel voor Jacky Nobels

“Het namen proces is de fase bij uitstek voor iedere (aanstaande) ouder om erachter te komen hoeveel mensen je eigenlijk niet leuk vindt. Dezelfde naam als die leraar waardoor je zakte op de middelbare? Of die vriendin van vroeger die er met je vent vandoor ging? Of de buurjongen van je tante die toen verhuisde en met die stomme oom trouwde? Thank, but no thanks. Ook afkortingen, onaardige rijmwoorden en betekenissen in andere talen moeten vakkundig vermeden worden”

Lees verder

Achter de grote roze wolk

Mamabel voor Jacky Nobels

Als je zwanger bent van je eerste kindje, heb je geen idee wat je te wachten staat. Ja, natuurlijk weet je dat baby’s huilen. En dikke kans dat je ergens in die negen maanden een keer (of honderd) getagged bent in filmpjes van spuitluiers en kots kanonnen. Dat je een vermogen kwijt bent aan luiers, en dat je dik in mag leveren op je slaap, kan ook al niet echt een verrassing zijn. De beurzen, babyboxen en digitale nieuwsbrieven staan vol met informatie over de praktische zaken. Maar hoe het er écht aan toe gaat, weet je niet.

Lees verder

Als ik later groot ben

Mamabel voor Jacky Nobels

Toen ik in groep twee zat, hadden we een klaslokaal met verschillen ‘hoeken’. Om te beginnen was er de bouwhoek waar je met blokken de mooiste constructies kon maken, Madurodam was er niets bij. Daarnaast was er de knutselhoek, waar de creatieve kinderen uit de klas hun hart konden ophalen met alle kleuren en maten papier, om de meest kunstige knutselwerkjes te maken. Als laatste was er de poppenhoek, mijn favoriet.

Lees verder